علف کش ستوکسیدیم (Sethoxydim) OEC 12.5% یک علف کش انتخابی، سیستمیک و پس رویشی از گروه مهارکننده های استات اسیتات کربوکسیلاز (ACCase) است که تخصص بسیار بالایی در کنترل علف های هرز باریک برگ در مزارع پیاز و چغندر قند دارد. مکانیسم اثر این ترکیب بر پایه مهار آنزیم ACCase استوار است؛ آنزیمی که مسئولیت اصلی بیوسنتز اسیدهای چرب در گیاه را بر عهده دارد. مهار این آنزیم منجر به اختلال در تشکیل غشاهای سلولی و در ادامه، توقف رشد، تقسیم سلولی و نهایتا مرگ نقاط مریستمی علف های هرز می گردد. جذب این ماده عمدتا از طریق برگ ها صورت می گیرد و پس از ورود به بافت گیاه، به صورت سیستمیک در آوندهای گیاهی جا به جا می شود تا به بخش های در حال رشد برسد. فرمولاسیون امولسیون روغن در آب (OEC) با غلظت 12.5 درصد، ترکیبی بهینه از پایداری و قابلیت پخش پذیری است که با بهره گیری از خاصیت روغنی، موجب نفوذ سریع و موثر در سطح پوشش مومی برگ ها و جذب بهینه ماده فعال در بافت گیاه می شود. این ویژگی ها سبب افزایش کارایی ستوکسیدیم حتی در شرایط اقلیمی دشوار و کاهش شستشوی محلول از روی برگ ها می شود. این علف کش به طور گسترده برای کنترل طیف وسیعی از علف های هرز باریک برگ مانند گونه های گندمیان، سوروف و سایر علف های باریک برگ یک ساله و چندساله در برخی محصولات پهن برگ از جمله پیاز و چغندر قند به کار می رود. با حذف موثر علف های هرز در مراحل اولیه رشد، ستوکسیدیم از رقابت شدید آن ها با محصول اصلی بر سر نور، آب و عناصر غذایی جلوگیری کرده و با حفظ سلامت گیاه زراعی، از افت عملکرد جلوگیری می کند. با توجه به ویژگی های سیستمیک این ترکیب، توجه به زمان مناسب سم پاشی در مرحله رشد فعال علف هرز و تنظیم دوز مصرف بر اساس تراکم و مرحله رشدی، برای دستیابی به بیشترین کارایی حیاتی است. همچنین، استفاده از ستوکسیدیم در تناوب با علف کش هایی که مکانیسم اثر متفاوتی دارند مانند مهارکننده های ALS، راهکاری استراتژیک برای مدیریت مقاومت علف های هرز و تضمین اثربخشی بلندمدت برنامه های مدیریت علف های هرز محسوب می شود. رعایت اصول ایمنی، زمان کارنس و دستورالعمل های فنی، برای حفظ سلامت محصول و محیط زیست ضروری است.