علف کش گلایفوزیت (Glyphosate) SL 41% یکی از شناخته شده ترین و پرکاربردترین علف کش های غیرانتخابی، سیستمیک و پس رویشی در جهان است که از گروه شیمیایی گلایسین (Glycine derivatives) محسوب می شود. گلایفوزیت به دلیل توانایی در از بین بردن تقریبا تمامی گونه های گیاهی حساس (اعم از پهن برگ و باریک برگ)، به عنوان یک ابزار قدرتمند در مدیریت علف های هرز شناخته می شود. مکانیسم اثر این ماده بسیار دقیق و حیاتی است: گلایفوزیت با مهار آنزیم EPSPS در مسیر شیکیمات عمل می کند. این مسیر مسئول تولید اسیدهای آمینه آروماتیک مانند فنیل آلانین، تیروزین و تریپتوفان است که برای سنتز پروتئین ها و ترکیبات ثانویه گیاه ضروری هستند. با مهار این آنزیم، تولید پروتئین ها متوقف شده و گیاه در طی چند روز تا چند هفته دچار زردی، توقف رشد و در نهایت مرگ کامل می گردد. جذب این سم عمدتا از طریق برگ ها انجام شده و به دلیل خاصیت سیستمیک بسیار بالا، به سرعت به نقاط رشد و ریشه ها منتقل می شود تا از نابودی کامل گیاه اطمینان حاصل کند. فرمولاسیون محلول در آب (SL) با غلظت 41 درصد، پایداری بالا در محلول، قابلیت اختلاط بسیار عالی با آب و نفوذپذیری فوق العاده در بافت های گیاهی را فراهم می سازد. استفاده صحیح از این ترکیب به ویژه در مرحله رشد فعال علف های هرز و پیش از به گل رفتن آن ها، کارایی انتقال سیستمیک سم را به اندام های زیرزمینی به حداکثر می رساند. گلایفوزیت به طور گسترده در آماده سازی زمین برای کشت (Pre-planting)، مدیریت علف های هرز در باغات، کانال های آبیاری، حاشیه مزارع و جاده ها و همچنین در سیستم های کشاورزی بدون خاک ورزی (No-till farming) استفاده می شود. از آنجایی که این علف کش غیرانتخابی است، نباید با محصول اصلی تماس مستقیم داشته باشد؛ زیرا می تواند آسیب جبران ناپذیری به گیاه اصلی وارد کند. کاربرد این سم در کاهش رقابت علف های هرز با محصول اصلی بر سر منابع حیاتی مانند نور، آب و مواد مغذی خاک، نقش کلیدی در افزایش پتانسیل عملکرد و کیفیت محصول ایفا می کند. با توجه به استفاده گسترده، رعایت زمان بندی سم پاشی و به کارگیری استراتژی های مدیریت مقاومت از طریق استفاده از سایر گروه های شیمیایی در تناوب زراعی، برای جلوگیری از ظهور سویه های مقاوم به گلایفوزیت در مزارع، امری ضروری و حیاتی است.