علف کش بیس پیریباک سدیم (Bispyribac Sodium) SC 40% یک علف کش سیستمیک از گروه پیریمیدینیل تیوبنزوات ها (Pyrimidinyl Thiobenzoates) است که با مهار آنزیم استولاکتات سنتاز (Acetolactate Synthase; ALS)، سنتز اسیدهای آمینه شاخه دار ضروری برای رشد گیاه را مختل می کند. مهار ALS موجب توقف تولید اسیدهای آمینه شاخه دار مانند والین، لوسین و ایزولوسین شده و در پی آن، فرآیندهای مرتبط با تقسیم سلولی، رشد بافت های جدید و بازسازی گیاه دچار اختلال جدی می شوند. این اختلال در نهایت به توقف رشد، بروز زردی در اندام های سبز، ضعف تدریجی گیاه و مرگ علف های هرز حساس منجر می گردد. بیس پیریباک سدیم پس از جذب از طریق برگ و ریشه، به سرعت در گیاه جا به جا شده و اثر خود را در بافت های در حال رشد اعمال می کند. حرکت سیستمیک این ترکیب در آوندهای چوبی و آبکشی، امکان رسیدن ماده موثره به نقاط رشد فعال و اندام های زیرزمینی را فراهم ساخته و کنترل علف های هرز را در سراسر بوته تقویت می نماید. ویژگی سیستمیک بودن، این علف کش را برای کنترل علف های هرزی که بخشی از اندام های آن ها در زیر سطح آب یا خاک قرار دارد، به گزینه ای کارآمد تبدیل کرده است. فرمولاسیون سوسپانسیون غلیظ (Suspension Concentrate; SC) با غلظت 40 درصد، پایداری مناسب و توزیع یکنواخت ماده موثره را در محلول سم پاشی فراهم می کند. این فرمولاسیون با ایجاد ذرات ریز و معلق در آب، امکان اختلاط آسان در مخزن سم پاش، جلوگیری از ته نشینی و دستیابی به محلول یکنواخت را فراهم می آورد. نتیجه این ویژگی ها، پوشش دهی بهتر سطح برگ، جذب مناسب و کارایی بالاتر علف کش در شرایط مختلف شالیزار است. علف کش بیس پیریباک سدیم به طور ویژه برای کنترل علف های هرز باریک برگ و پهن برگ در کشت برنج مورد استفاده قرار می گیرد. اثربخشی بالا در دوزهای مصرف پایین، سرعت اثر مناسب و قابلیت مصرف پس رویشی در مراحل ابتدایی رشد علف های هرز، این ترکیب را به یکی از گزینه های مهم در مدیریت علف های هرز شالیزارها تبدیل کرده است. کنترل موثر علف های هرز در مراحل اولیه رشد، با کاهش رقابت بر سر نور، مواد غذایی و اکسیژن در محیط های غرقابی، به استقرار بهتر و افزایش عملکرد محصول برنج کمک می کند. برای دستیابی به حداکثر کارایی، استفاده از بیس پیریباک سدیم باید در زمان رشد فعال علف های هرز، تنظیم دقیق دوز بر اساس شرایط مزرعه، ارتفاع آب و تراکم علف های هرز، و رعایت فاصله مناسب از زمان نشاکاری یا کاشت مستقیم انجام شود. توجه به حساسیت نسبی ارقام مختلف برنج به این علف کش و پرهیز از مصرف در شرایط تنش شدید گیاه، از نکات مهم در مدیریت ریسک خسارت به محصول اصلی است. استفاده از بیس پیریباک سدیم در تناوب با علف کش هایی دارای مکانیسم اثر متفاوت، مانند مهارکننده های فتوسیستم II یا علف کش های شبه اکسینی، به کاهش خطر بروز مقاومت و حفظ اثربخشی این ترکیب در برنامه های مدیریت علف های هرز کمک می کند. پیاده سازی برنامه های تلفیقی شامل تناوب کشت، مدیریت آب، کنترل مکانیکی و پایش مستمر جمعیت علف های هرز، در کنار استفاده مسئولانه از علف کش ها، در پایداری سیستم تولید برنج و حفاظت از محیط زیست نقش اساسی دارد.